عبادت طی کردن نردبان های سعادت

عبادت طی کردن نردبان های سعادت

comments 0

عبادت طی کردن نردبان های سعادت

عبادت وعرض نیاز به درگاه خالق مخلوقات بشریت را تکامل بخشده و به سوی

سعادت می کشاند  

 هدف از عبادت اینست که انسان در این بستر به تکامل برسد و به وسیله

آن از رذایل اخلاقی که در نزد همه زشت و ناپسند است دوری کند دست

یافتن به این اخلاق انسان را هم در نزد خالق و هم در نزد مخلوق محبوب

و دوست داشتنی می کند و زندگی آرام و سرشار از امیدی را برای او به ارمغان می آورد

به عنوان مثال نماز از دو بخش تشکیل شده است ، ظاهر نماز و باطن آن، ظاهر آن بگونه ای

طراحی شده است که انسان از آن درس تربیتی بگیرد، گفته شده است که اگر روی فرش

غصبی یا در مکان غصبی نماز بخوانی ،نمازت باطل است.اگرپشت به قبله نماز خواندی

نمازت باطل است و… تا انسان یاد بگیرد که مال مردم را نخورد و یاد بگیرد که با

مسلمان دیگر اختلاف نداشته باشد و….باطن نماز  که همان روح نماز است به

معنای حضور قلب داشتن به هنگام نماز می باشد یعنی اینکه خود را در

محضر خدا ببینیم و نماز تمرینی است که انسان همیشه خود را در محضر

خدا بببیند و اگر انسان اینگونه شد دیگر گناه و

معصیت نمی کند همانطوریکه اگر احساس کند بچه ای دارد او را نگاه می کند،

دست به انجام گناه نمی زند.

(صحت  مربوط به ظاهر آن است و قبولی آن مربوط

به باطن آن)[1] ، وتمامی عبادات ما تمرینی هستند برای این امر که با

دست یابی به این مهم زندگی انسان سراسر خیر و نیکی و آرامش می شود

مثلا بسیاری از اعمالی که به خودی خود امری انسانی و اخلاقی است

عبادت طی کردن نردبان های سعادت

خدای متعال به عنوان عبادت ذکر کرده است

تا بندگان با شوق بیشتری به انجام آن بپردازند و در برابر آن ثواب و پاداش ببرند مانند

احترام به والدین، رعایت حقوق دیگران و ظلم نکردن به آنها نتیجه اینکه

 پیامبران الهی در واقع خواسته اند انسانها را از طریق عبادت به سر منزل مقصود برسانند.

برای آشنایی با فواید برخی از عبادات می توانید به لینک های زیر مراجعه نمایید:

فلسفه خواندن نماز چیست؟

از آنجا که خداوند وجودی نامحدود و نامتناهی و پیراسته از هر گونه نقص و نیاز است

احتیاجی به پرستش ما ندارد پس پرستش و عبادت او فی الواقع وسیله تکامل و سعادت ماست

و دستور او به عبادت، یک نوع لطف و مرحمت و راهنمائی خواهد بود که ما را به کمال

شایسته برساند و کلاً عبادت و خصوصاً نماز دارای یک سلسله آثار گرانبهای فردی و

اجتماعی است زیرا اولاً حس تقدیر و شکر گزاری را در انسان زنده می کند،

قدر دانی از مقامی که نعمتهای زیادی در اختیار او نهاده و با این سپاس گزاری، فرد،

حق شناسی خود را در برابر آفریدگار خود که این همه نعمتهای گرانبها در اختیار او

گذاشته اعلام می دارد و ثانیاً نماز و عبادت مایه تکامل روحی انسان است چون در

نماز ما خود را با کمال مطلق مرتبط ساخته و از او کمک می خواهیم که شایستگی و

لیاقت سخن گفتن با خود را به ما بدهد. ضمن این که نمازگزار همواره به یاد خداست

و یاد خدا بهترین وسیله برای کنترل نفس امّاره و روح طغیانگر است چنان که غفلت

از یاد خدا و بی خبری از پاداشها و کیفرهای او موجب تیرگی عقل و خرد و کم فروغی آن می شود

انسان غافل فکر عاقبت کار ناپسند و عقوبات آن را نمی کند و این نماز است

که انسان را به یاد خدا می اندازد و اثر آن غفلت را از روح و روانش پاک می سازد

عبادت طی کردن نردبان های سعادت

و هم چنین نماز گزار برای قبولی نماز خود از بسیاری از گناهان اجتناب می ورزد

مثلاً یکی از شرائط نماز مشروع بودن و مباح بودن تمام وسایلی است که در آن

به کار می رود مانند آب وضو و غسل، لباس و مکان نمازگزار. این موضوع باعث

می شود که اطراف حرام نرود و در کار و کسب خود از هر نوع حرام اجتناب نماید

زیرا بسیار مشکل است که یک فرد تنها در امور مربوط به نماز به حلال بودن آنها مقیّد شود

و در موارد دیگر بی پروا باشد بالاخص که نمازگزار بداند شرط قبولی این است

که حقوق مستمندان و زکات را بدهد، از گناهان کبیره بپرهیزد. مسأله دیگری

که نمازگزار باید به آن توجه داشته باشد نظافت و بهداشت است زیرا او باید با

لباس و بدنی پاک و تمیز که بعضاً مجبور است غسل نماید تا از آلودگیهای

ظاهری و معنوی خود را پاک سازد و از آنجا که نماز برای خود وقت معیّنی

دارد یکی از آثار آن انضباط و وقت شناسی است.

عبادت طی کردن نردبان های سعادت

آثار و فلسفه نماز به آن چه گفته شد منحصر نیست ولی این نمونه می تواند نشانه

اسرار بزرگ این عبادت بزرگ باشد.

البته نمازی که می تواند تمام آثار را  داشته باشد نمازی است که با

حضور قلب و توجه و نیت پاک به درگاه خدا آورده شود. روی همین جهات است

که پیامبر گرامی(ص) می فرماید: نماز چون نهر آب صافی است که انسان خود

را در آن شستشو می دهد، اگر کسی در شبانه روز پنج مرتبه خود را با

آب پاک شستشو دهد هرگز بدن او آلوده و کثیف نمی شود. هم چنین کسی

که در شبانه روز پنج مرتبه نماز بخواند و قلب خود را در این چشمه صاف

معنوی شستشو دهد، هرگز آلودگی گناه بر دل و جان او نمی نشیند [i] .

ناشر: کمیته فرهنگی

موضوع: تاثیر عبادت در زنده گی