شیرین زبانی

شیرین زبانی

comments 0

شیرین زبانی

حدیث پیامبر (ص) در مورد شیرین زبانی:

13) عَن اَبِی هُرَیرَةَ (رض) عَنِ النَّبِی:الَکَلِمَةُ الطَّیبَةُ صَدَقة. (رواه البخاری)

ترجمه: از ابو هریره روایت است که آنحضرت فرمودند:سخن شیرین صدقه است.

شرح: این حدیث در واقع قسمتی از حدیث دیگر است که آنرا نیز امام بخاری (رح) روایت کرده است و در یک جا بصورت تعلیقی فقط همین قسمت را بیان کرده است، مفهوم حدیث ظاهر و روشن است.

سخن خوب و شیرین دل آدمی را شاد میکند وهر کس دل بنده ای از بنده گان الله(ج) را با سخن شیرین خود شاد کند، بدون تردید بزرگترین نیکی را انجام داده است.

چنانچه سعدی صاحب میگوید:

                             بدست آوردن دنیا هنر نیست                 گر توانی یکی را دل بدست آر

     آدمی در زنده گی اخلاقی، بشترین ارتباط و برخورد را با همنوعان خود از طریق زبان، دارد.

و تأثیرات و نتایج شیرین زبانی یا بد زبانی تا مدتها اثر خواهد گذاشت.

     لذا رسول اکرمصلی الله علیه و السلام پیروان ووابستگان خود را شدیداٌ به گفتار شرین توصیه نمود و از گفتار بد و خشونت در کلام، بر حذر داشتند، حتی سخن بد را در جواب سخن بد نمیپسندد.

     چنانچه حدیثی در بخاری شریف از حضرت عائشه(رض) روایت است که:

عده ای از یهود به محضر آن حضرتصلی الله علیه و السلام حضور یافت (در اثر خیانت نفس و شرارت، به جای السلام علیکم) گفتند:(السام علیکم)(که در اصل،کلام بدو معنای مرگ به  تو باداست.)

حضرت عایشه(رض) (این سخن را فهمید و درک کرد) و در پاسخ اظهار داشت:

بر شما باد و غضب ولعنت خدا بر شما باد.

آن حضرتصلی الله علیه و السلام فرمودند: ای عایشه (اینگونه درشتی روا نیست) زبان نگهدار و روش نرمی را پیشه کن و از درشتی و کلام بد دوری کن)

 ترغیب به شیرین زبانی و منع از خوشنت کلام

     آنحضرت خشونت کلام  را در مقابل گستاخی و بی باکی بزرگ یهود، نپسندیدند و عایشه را به اختیار روش نرم و ملاطفت راهنمایی فرمودند.

     اکثر اختلافات و کشمکشها در این جهان، در اثر بی احتیاطی و کاربرد بیجای زبان پیش میایند و اغلب، منشأ بزرگ ترین گناهان، نیز زبان است

روی همین اساس رسول اکرم توصیه و تأکید زیادی بر این امر داشتند

که زبان را از استعمال در موارد بیجا و از سخنهای بد و بدون ضرورت و بی فایده باز دارید

و هنگامیکه ضرورت سخن گفتن نباشد، و هیچ نفعی از سخن عاید نشود، خاموشی و سخن نگفتن بهتر است این تعلیم از تعالیم مهم رسول اکرم است که مدارنجات را بر آن قرار داده اند.

     چنانچه در ترمذی شریف حدیثی از ابن مسعود(رض) روایت است که رسول الله فرمودند:

انسان مؤمن نه طعنه زننده است و نه بد گوونه فحش دهنده و نه بد زبان.

     یعنی مقام و شأن مومن این است که از زبان اش، نفرین، طعنه، دشنام و بد گوی نباید برآید.

در کتاب الایمان حدیثی ذکر شده که کسانیکه هنگام اختلاف و انواع، دشنام میدهند و بد گویی میکنند، دارای نشانه ای از نشانه های منافق هستند.

و در بعضی احادیث، ملاک مقبولیت و نورانیت عبادات مهم، همچون نماز، روزه، زکات و حج احتیاط زبان اعلام شده است.

 

نام کتاب:                                     چهل حدیث فلاح

نویسنده:                                                مجمع علمی حرا/ بخش علمی انجمن فلاح

توثیق:                                         شورای علمای انجمن علمی و اجتماعی فلاح

وبسایت:                                       Www.Falah.af