تصوف و تاریخچه آن

تصوف و تاریخچه آن

comments 0

تصوف و تاریخچه آن

تصوف و تاریخچه آن

تصوف به معنی “صوف پوشیدن” و”پشمینه پوش ” است؛

این واژه به معانی زیاد منسوب گردیده که صحیح ترین قول دراشتقاق کلمه “صوفی ” همان منسوب بودن آن به صوف به معنی پشم است.

وچون جماعت صوفیان لباس خشن وپشمی می پوشیدند بدین جهت صوفی خوانده شده اند.

ابوریحان بیرونی میگوید

که صوفی درعربی ریشه یی ندارد وآنرا به “سوفی  sophi” و “سوفیا Sophia” یونانی به معنی حکمت نسبت می دهند.

استاد همایی؛ اظهار میدارد که اصطلاح صوفی درباره زاهدان پشمینه پوش ازساخته های فارسیان است

که درعربی داخل شده ومحتمل است که اول بار ایرانی نژادان بصره وکوفه این لقب را وضع کرده باشند

ازآنجا به دیگر ممالک عربی رفته باشد.

دراصطلاح اهل عرفان تصوف عبارت ازپاکیزه کردن دل است ازمحبت ماسوی الله

وآراسته کردن ظاهر است ازنگاه عمل واعتقاد به امور ودور بودن ازمنهیات ومواظبت نمودن به فرموده های رسول الله “صلی الله علیه السلام”.

عالم بزرگ یوسف قرضاوی رح :

تصوف عبارت از بلندی روح، طهارت قلب ، محاسبه نفس وارتباط راستین با الله جل جلاله، پاک بودن دل ازناپاکی حقد، حب وبغض درراستای رضایت الله جل جلاله . (10 ص 20).

تاریخچه تصوف

نخستین کسی که به عنوان صوفی مشهور شده واین لقب راگرفته ، ابوهاشم صوفی” متوفی 150 ه ق” است که معاصر با سفیان ثوری وابراهیم ادهم بوده است ،

بنابرین ازقرن دوم ه ق نام صوفی وجماعت صوفیه درکشور های اسلامی پیدا شده.

ابن خلدون درمقدمه خود تصریح می کند که تصوف به عنوان خاص درقرن دوم ه ق ظهور کرده است.

بعضی ها اصطلاح تصوف را به اغاز قرن دوم ه ق وزمان حسن بصری رساند ه ونوشته اند که او نخستین کسی است که کلمه صوفی را بکار برده است.

نام کتاب:                                        کلید عقیده

نویسنده:                                         مطیع الله “واحدی”

توثیق:                                          شورای علمای انجمن علمی و اجتماع فلاح

وبسایت                                       Www. Falah.af